به آسمان صاف و آبی به آسمان پر ستاره ات

این دریچه ، آرامش بخش قلب شکسته و روح خسته من است

خدایا من عاشقی را با تو و در کنار تو آموختم و تو آموزگارم بودی

من عشق و دوست داشتن را با تو تجربه کردم

خدایا اولین و آخرین کسی که به پای درد و دلهایم مینشیند تو هستی

تو تنها کسی هستی که اشکهای دل و چشمم را می بینی

و تنها کسی هستی که قلب شکسته ام را با امید بند میزنی

خدایا وقتی از دریچه اتاقم با تو سخن میگویم  با تو به راز و نیاز می پردازم

با تو به زمزمه های عالم هستی که همه در مدح و ثنای توست گوش میدهم

دلم آرام میگیرد ای آرامش بخش دل و جانم

بارالها وقتی از این دریچه بیرون را به تماشا مینشینم دوست دارم

چون باران از فراقت ببارم ، دوست دارم چون خورشید از گرمای عشقت بسوزم

دوست دارم چون درخت نگاهم همیشه به تو باشد

دوست دارم چون کبوتر به اوج اعلایت پرواز کنم

پرواز کنم به سوی تو به کوی تو ...... ای مهربان ترین مهربانان